خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زندهٔ جاوید کیست کشتهٔ شمشیر دوستدل که مرا در برست به که به زنجیر دوست
۲
دیده عزیزم ولی یار چو گیرد کماندیده سپر بایدم کرد بر تیر دوست
۳
پای به میدان عشق گر بنهی بنگریمردم آزاده را رشک به نخجیر دوست
۴
در همه عالم دلی رسته نبینی ز بندصید گر اینسان کند زلف گرهگیر دوست
صفحهٔ ۱ از ۲