خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش رندی خلوتی خوش، خالی از اغیار داشتحورش از فردوس و غلمانش ز جنت عار داشت
۲
شاهدش خوش‌تر ز غلمان، زان‌که غلمان در بهشتذکر استغفار و آن الحان موسیقار داشت
۳
حورالقدوس والقدوس و آن زیبا سرشتالصبوح والصبوح اوراد در اسحار داشت
۴
اندر افتادند حالی، آن دو سیمین تن به هم‌کاین شغب بسیار و آن دیگر شبق بسیار داشت
صفحهٔ ۱ از ۲