خلوتی با شاه نعمتالله ولی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داد جاروبی به دستم آن نگارگفت کز دریا برانگیزان غبار
۲
آب آتش گشت و جاروبم بسوختگفت کز آتش تو جاروبی برآر
۳
عقل جاروبت نگار آن پیر کارباطنت دریا و هستی چون غبار
۴
آتش عشقش چو سوزد عقل راباز جاروبی ز عشق آید به کار
صفحهٔ ۱ از ۸