خلوتی با اسدی توسی
بخش ۵۹ - صفت جریزه دیو مردمان
گرشاسپنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسیدند نزدیک کوهی بلندکه بود از بلندش بر مَه گزند
۲
بسی کان گوهر بدان کوهسارهمان دیو مردم فزون از شمار
۳
گروهی سیه چهر و بالا درازبه دندان پیشین چونان گراز
۴
نه بر کوهشان مرغ را راه بودنه نیز از زبانشان کس آگاه بود
صفحهٔ ۱ از ۴