بخش ۴۱ - التمثیل فی حبّ الدّنیا و غرورها

الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر

❧

هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت

❧

❦

خواجه‌ای را به مردمی دربستمتّکا ساختم بر او ننشست

گفتمش تکیه جای باشد خوشگفت آن را که رشته شد ز آتش

کی سپارد به تکیه‌گه تن خویشهرکه را گور و مرگ و محشر پیش

این همه تکیه‌ها غم و هوسستتکیه‌گه رحمت خدای بسست

صفحهٔ ۱ از ۷

در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)