خلوتی با خیام
رباعی ۷۸
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
* چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازیداحوالِ مرا عبرتِ مردم سازید
۲
خاک تن من به باده آغشته کنیدوَز کالبدم خشتِ سَرِ خُم سازید
صفحهٔ ۱ از ۱
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]