خلوتی با خیام
رباعی ۹۵
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخپیمانه چو پر شود، چه شیرین و چه تلخ
۲
خوش باش که بعد از من و تو ماه بسیاز سَلْخ به غُرّه آید، از غُرّه به سَلْخ!
صفحهٔ ۱ از ۱