خلوتی با خیام
رباعی ۱۲۰
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر چهرهٔ گُل نسیمِ نوروز خوش استدر صَحنِ چمن رویِ دلافروز خوش است
۲
از دی که گذشت هرچه گویی خوش نیستخوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است
صفحهٔ ۱ از ۱
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]