خلوتی با خیام
رباعی ۱۲۴
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز و مخور غمِ جهانِ گُذرانخوش باش و دمی به شادمانی گذران
۲
در طَبْعِ جهان اگر وفایی بودینوبت به تو خود نیامدی از دگران!
صفحهٔ ۱ از ۱
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]