خلوتی با خیام
رباعی ۱۲۸
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دِیاوراقِ وجودِ ما همیگردد طی
۲
مِی خور، مخور اندوه که گفته است حکیمغمهای جهان چو زَهر و تِریاقش می
صفحهٔ ۱ از ۱
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]