خلوتی با خیام
رباعی ۱۳۴
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با باده نشین که مُلْکِ محمود این استوَزْ چنگ شنو که لحنِ داوود این است
۲
از آمده و رفته دگر یاد مکنحالی خوش باش زانکه مقصود این است
صفحهٔ ۱ از ۱
دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]