خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۱۴ - پریزاد
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا مرا عشق تو، ای خسرو خوبان به سر استپند هفتاد و دو ملت به برم بی‌اثر است
۲
نه من اندر طلبت بر در دیر و حرممهر که جویای جمال تو بود، دربدر است
۳
می‌نماید که تو از خیل پریزادانیکی به این دلبری و حسن و لطافت بشر است؟
۴
واعظ از عشق رخت منع من زار کندگرچه پندش پدرانه است ولی بی‌اثر است
صفحهٔ ۱ از ۲