خلوتی با شاطر عباس صبوحی
شمارهٔ ۳۴ - صید دل
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرم گر به تبسّم لب خود باز کندکی مسیحا به جهان دعوی اعجاز کند؟
۲
دین و دل، هر دو به یکبار به تاراج برددر صف سیمبران گر سخن آغاز کند!
۳
رونق مهر و قمر افکند از اوج فلکزلف شبگون، رخ مهرو، اگر ابراز کند
۴
ببرد صبر و شکیبم اگر آن لُعبت نازبهر صید دل من، حمله چنان باز کند!
صفحهٔ ۱ از ۲