خلوتی با باباافضل کاشانی
قصیدۀ شمارهٔ ۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خود را به عقل خویش یکی بر گرای، خودتا چیستی و چندی؟ ای مرد پر خرد
۲
جانی؟ تنی؟ چه گوهری از گوهران، همه؟کار تو دادن است ز هر کار، یا ستد؟
۳
مار خزنده، یا نه، ستور دونده‌ای؟آگه چو عقلی از خود، یا بی خبر چو دد؟
۴
جز مار و جز ستور نه‌ای، گر به خود نه‌ایاندام هفتگانه ات انگار هفتصد
صفحهٔ ۱ از ۴