خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۴ - به یاد وطن (لزنیه)
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه کرد مسخر دره و کوه لزن راپر کرد ز سیماب روان دشت و چمن را
۲
گیتی به غبار دمه و میغ، نهان گشتگفتی که برفتند به جاروب، لزن را
۳
گم شد ز نظر کنگرهٔ کوه جنوبیپوشید ز نظارگی آن وجه حسن را
۴
آن بیشه که چون جعد عروسان حبش بودافکند به سر مقنعهٔ برد یمن را
صفحهٔ ۱ از ۱۵