خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۲۴ - گواه سخنوری
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد، چو دو نیمه برفت از شبآن ساده بناگوش سیم غبغب
۲
با چهرهٔ روشن چو تافته روزبا طرهٔ تاری چو قیرگون شب
۳
ابروش به خون ریختن مهیامژگانش به تیرافکنی مرتب
۴
هردم به دگر سو جهنده زلفشچون کودک بگریخته ز مکتب
صفحهٔ ۱ از ۱۱