خلوتی با ملکالشعرا بهار
شمارهٔ ۳۷ - فردوسی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن بزرگ شود، چون درست باشد و راستکس ار بزرگ شد از گفته بزرگ، رواست
۲
چه جد، چه هزل، درآید به آزمایش کجهرآن سخن که نه پیوست با معانی راست
۳
شنیدهای که به یک بیت، فتنهای بنشستشنیدهای که ز یک شعر، کینهای برخاست
۴
سخن گر از دل دانا نخاست، زیبا نیستگرش قوافی مطبوع و لفظها زیباست
صفحهٔ ۱ از ۱۰