خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همین نه از ستم چرخ شهر آمل سوختکه از عطش به ری امسال سبزه و گل سوخت
۲
بجای شمع برافروخت در چمن گل سرخبجای شهپر پروانه بال بلبل سوخت
۳
به باغ، بید معلق ز تشنگی چون شمعگرفت لرزه و از پای تا به کاکل سوخت
۴
تو ای سحاب کرم قطره‌ای فشان بر خاککه چهر لاله سیه گشت و زلف سنبل سوخت
صفحهٔ ۱ از ۲