خلوتی با ملکالشعرا بهار
فقرۀ ۹
ارمغان بهار
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باستان (آغاز و همواره) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود.
۲
امیدت به دادار دارنده بندگزین دوستی کت بود سودمند
صفحهٔ ۱ از ۱
ارمغان بهار