خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک نظر‌بازست نرگس چشمِ بیمارِ تراگل یکی از سینه‌چاکان است دستارِ ترا
۲
می کند شبنم‌گرانی بر عذارِ نازکتابر می‌بوسد زمین از دور گلزارِ ترا
۳
خشک می آید به چشمش جلوهٔ آبِ حیاتهر که در مستی تماشا کرده رفتارِ ترا
۴
سبز می‌گردد ز حیرت حرف در منقارشانطوطیان آیینه‌گر سازند رخسارِ ترا
صفحهٔ ۱ از ۴