خلوتی با صائب
شمارهٔ ۱۶ - در مدح شاه عباس دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
۲
شست داغ تیرگی از نامه اعمال شبکرد با روز از صفا شب را برابر ماهتاب
۳
داد بیرون عنبر شب نوبهار خویش راکرد مغز آفرینش را معطر ماهتاب
۴
چون دهان صبحدم از خنده شادی گرفتهمچو مغز پسته گردون را به شکر ماهتاب
صفحهٔ ۱ از ۹