خلوتی با صائب
شمارهٔ ۳۷ - در مدح نواب ظفرخان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
۲
داستان حسرتم از زلف طولانی ترستیک الف وارست از طومار آه من شهاب
۳
سنبل خواب پریشان از سر بالین منمی توان با آستین رفتن چو گل از جامه خواب
۴
حاصلم زین هستی موهوم غیر از داغ نیستآتشین تبخاله باشد گوهر بحر سراب
صفحهٔ ۱ از ۸