خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو بگشایی لب شکر شکن رالبا لب در شکرگیری سخن را
۲
لبت گوید دلیری کن به بوسیمرا زهره نباشد، صد چو من را
۳
به دل آتش زدی و می دمی دمبخواهی سوخت جان ممتحن را
۴
شدی در بوستان روزی به گل گشتنمودی روی خوبان چمن را
صفحهٔ ۱ از ۲