خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدری بخند و از رخ قمری نمای ما راسخنی بگوی و از لب شکری نمای ما را
۲
سخنی چو گوهرتر صدف لب تو داردسخن صدف رها کن، گهری نمای ما را
۳
به نظر ندیده ام من اثر دهان تنگتاگرت بود دهانی اثری نمای ما را
۴
منم اندر این تمنا که ببینم از تو بوییچو صبا خرامشی کن، کمری نمای ما را
صفحهٔ ۱ از ۲