خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاخ نرگس را ببرد اینک صباسهل باشد بردن از کوری عصا
۲
از خیال سبزه خاک بوستانچشم می‌دوزم که گردد توتیا
۳
تا عروس گل به دست آید مگرسیم را چون آب می ریزد صبا
۴
یار سیم اندام من آخر کجاست؟یارب، او سیمرغ شد یا کیمیا؟
صفحهٔ ۱ از ۲