خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طاقت دوری نماند عاشق دلتنگ راواگهیی کس نداد، آن پسر شنگ را
۲
گاه خرامیدنش یک نظری هر که دیدپیش فرامش نکرد آن قد و آن رنگ را
۳
بنده نخواند کنون جز غزل نوخطانکاب دو چشمم بشست دفتر فرهنگ را
۴
اشک من گوژ پشت دید گه ناله چرخگفت که ای خوش نوا، ترک مکن چنگ را
صفحهٔ ۱ از ۳