خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۲۶ - در مدح خواجه ابوبکر حصیری
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پسر گر دل من کرد همی خواهی شاداز پس باده مرا بوسه همی باید داد
۲
نقل با باده بود باده دهی نقل بدهدیر گاهیست که این رسم نهاد آنکه نهاد
۳
چند گاهیست که از باده و از بوسه مرانفکندستی بیهوش و نکردستی شاد
۴
وقت آن آمد کز باده مرا مست کنیگاه آن آمد کز بوسه مرا بدهی داد
صفحهٔ ۱ از ۸