خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۷ - حسب الحال
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا بس ز دیوان مرا ز خدمتخوشا روز بیکاری و وقت عطلت
۲
بر این تیغ کوه گل انبار گوییچو فغفور بر تختم و فور برکت
۳
چو دولت مهیا بود مر کسی رااگر او نجوید بجویدش دولت
۴
امامی که بر روزگارست ما رااگر او ندارد بدادمش مهلت
صفحهٔ ۱ از ۲