خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۵ - در مدح ملک نصر الدین اتسز
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای طلعت تو نیکو وی قامت تو زیبا زلفین تو چون عنبر، رخسار تو چون دیبا
۲
از ماه سما دارای افروخته تر چهره وز سرو سهی دارای افراخته تر بالا
۳
کاشانهٔ شخص تو زیبد که بود جنت مشاطهٔ روی تو زیبد که بود حورا
۴
این گشته تو چون خرما سنگین دلخارست غمت، آری، با خار بود خرما
صفحهٔ ۱ از ۱۱