شعر را زندگی کن
خلوتی با جامی

بخش ۴ - سلطان العارفین قدس الله تعالی سره در بادیه کله ای دید بر وی نوشته خسرالدنیا و الآخرة از زمین برداشت و بوسه داد و فرمود که این سر صوفیی است که دو جهان را برای خدای درباخته است

دفتر دوم

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
بحر بس ژرف و یم بس طامیقطب حق بایزید بسطامی
۲
بود روزی به بادیه گذراندید فرسوده کله ای و بر آن
۳
آیتی ثبت بود کش معنیبود خسران دنیی و عقبی
۴
چون بر آن سر نوشته را نگریستبوسه ها زد بر آن و زار گریست
صفحهٔ ۱ از ۳
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth