خلوتی با جامی
بخش ۱۷ - اشارت به خوابی که ناظم در اثنای این دیباچه دیده و تعبیر آن چنانچه خود کرده آرمیده
سلامان و ابسال
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون رسیدم شب بدینجا زین خطابدر میان فکرتم بربود خواب
۲
خویش را دیدم به راهی بس درازپاک و روشن چون ضمیر اهل راز
۳
نی ز بادش گرد را انگیزشینی به خاکش آب را آمیزشی
۴
بود القصه رهی بی گرد و گلمن در آن ره گام‌زن آسوده‌دل
صفحهٔ ۱ از ۵