خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بحمدالله که صحت داد ایزد پادشاهی رابرآورد از سر نو بر سپهر حسن ماهی را
۲
معاذالله! اگر می کاست یک جو خرمن حسنشبباد نیستی می داد هر برگ گیاهی را
۳
چو پا برداشتی، ای نرگس رعنا، بغمازیقدم آهسته نه، دیگر مرنجان خاک راهی را
۴
بشکر آنکه شاه مسند حسنی، بصد عزتمران از خاک راه خود بخواری دادخواهی را
صفحهٔ ۱ از ۲