خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند نادیده کنی؟ آه! چه دیدی از ما؟نشنوی زاری ما، وه! چه شنیدی از ما؟
۲
آخر، ای آهوی مشکین، چه خطا رفت که توبا همه انس گرفتی و رمیدی از ما؟
۳
حیف باشد که چو گل بر کف هر خار نهیدامنی را، که به صد ناز کشیدی از ما
۴
کام جان راست به بازار غمت صد تلخیکه به یک عشوهٔ شیرین نخریدی از ما
صفحهٔ ۱ از ۲