خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۳۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدای عرش گواه و زمانه آگاه استکه دین عزیز به سلطان دین ملکشاه است
۲
شهی که خاطر پاک و ضمیر روشن اوز هر هنرکه خدا آفریده آگاه است
۳
اگر به افسر و گاه است فخر هر ملکیبه فرّ طلعت او فخرِ افسر و گاه است
۴
ملوک روی سوی درگهش نهادستندکه قبله‌گاه ملوک خجسته درگاه است
صفحهٔ ۱ از ۵