خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۴۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رای ملک آرای خاتون آفتاب دیگرستبر زمین از آفتاب آسمان روشنترست
۲
کرد روشن عالمی از رای ملک آرای خویشآن خداوندی که سلطان جهان را مادرست
۳
هست فارغ دل ز احوال خراسان و عراقتا محمد در عراق و در خراسان سنجر ست
۴
از پدر گیتی به فرزندان او میراث ماندخصم او رفت از میان و حق بهدست حقورست
صفحهٔ ۱ از ۶