خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۲۱
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موی سیاه من به جوانی چو مشک بودکافور شد به پیری مشک سیاه من
۲
آورد روزگار ز پیری اثر پدیدبر روی پژمریده و پشت دوتاه من
۳
هرگه که من به سجده نهم روی بر زمیناز دیدگان پر آب شود سجده‌گاه من
۴
یا رب اگر چه هست فراوان مرا گناهآمرزش تو بیشتر است از گناه من
صفحهٔ ۱ از ۱