خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه کسی که باز پرسد ز فراق یار ما رانه غمی که می توان گفت به هر کس آشکارا
۲
نه دلی که می پذیرد ز مصاحبان نصیحتنه سری که سر درآرد به سکونت مدارا
۳
نه به مردمی پیامی نه به دوستی سلامینظری به حال یاران به از این کنند یارا
۴
نه عنایتی به حالم نه حکایتی به وصلتنه تو را به لطف یاری نه مرا به گفت یارا
صفحهٔ ۱ از ۳