خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پیک مشتاقان بگو این بی دل مشتاق راتا در چمن چون یافتی آن سرو سیمین ساق را
۲
گر بر گلستان بگذری آنجا که دانی با منشاکنون به بستان بیشتر خاطر کند عشاق را
۳
گر باز بینیش ای صبا گو تا تو ما را دیده ایکردیم از سودای تو از سر قدم آفاق را
۴
با خویشتن همراه کن یک آه من تا پیش اوبر احتراق سینه ام شاهد بود مصداق را
صفحهٔ ۱ از ۲