خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زیر سایهٔ زلف تو عقل گمراهستغلام روی تو چون آفتاب پنجاهست
۲
مرا ز حسن تو تا دیده داد آگاهیز خویشتن نیم آگه خدای آگاهست
۳
کمند زلف تو زان میکشد مرا در خودکه زلف تو شبه رنگست و روی من کاهست
۴
همیشه سایۀ حسن تو بر سر خورشیدچنانکه سایۀ خورشید بر سر ماهست
صفحهٔ ۱ از ۲