خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگار دل سیاهم لاله رنگیستچو غنچه بسته‌طبعی، چشم‌تنگیست
۲
چو بیماریست چشم ناتوانشکه بر دوشش ز غمزه نیم لنگیست
۳
نگارا بس کن آخر زین جفاهاکه هر کس را که بینی نام و ننگیست
۴
مرا دایم بوصل تو شتابیستوگرچه در تو زین معنی درنگیست
صفحهٔ ۱ از ۳