خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخی چنان که ز خورشید و ماه نتوان کردخطی چنان که ز مشک سیاه نتوان کرد
۲
چگونه بوسه توان زد بر آن رخ نازککه از لطیفی در وی نگاه نتوان کرد
۳
به پیش چهرۀ تو من ز غم دمی نزنمکه پیش آیینه دانی که آه نتوان کرد
۴
بترک وصل تو و دل بگفتم و رفتمبهرزه عمر گرامی تباه نتوان کرد
صفحهٔ ۱ از ۳