خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل ز رشک تو پیرهن بدردروی تو پرده بر سمن بدرد
۲
چون زند غمزۀ تو دست به تیغزهرهٔ مهرِ تیغ‌زن بدرد
۳
ز آرزوی دو لعل جان‌بخشتمرده بر خویشتن کفن بدرد
۴
چون بخندد دهان شیرینتپرده بر لؤلؤ عدن بدرد
صفحهٔ ۱ از ۳