خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد بر خاک ترک تازی کردبا عروسان خفته بازی کرد
۲
ابر از آب دیده وقت سحرجامۀ شاخ را نمازی کرد
۳
غنچه را بر سماع بلبل مستوقت خوش گشت و خرقه بازی کرد
۴
من چو نرگس ندیده ام هرگزخاک پایی که سرفرازی کرد
صفحهٔ ۱ از ۳