خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه کان قاعدۀ وصل چنان هم بنماندزان همه عیش و طرب نام و نشان هم بنماند
۲
اشک من خود سپری بود و لیکن گه گاهمددی بود ز خون دل و آن هم بنماند
۳
جان بسی کدم و در سینه همی پروردمغم عشق تو نهان، لیک نهان هم بنماند
۴
گه گهم از تو بدی زخم زبانی بدروغخود باقبال من آن زخم زبان هم بنماند
صفحهٔ ۱ از ۲