خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۶ - ایضا له
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم لطف و کرم سرور ارباب هنرای که انعام تو چون فضل تو بی پایانست
۲
جان درازیّ امل از قلم کوته تستکه ریاض کرم از گریۀ او خندانست
۳
فیض انعام جز از کلک تو می نگشایدآن قلم نیست مگر نایژۀ احسانت
۴
خود پدیدست ز لطف تو که جان هنرستکه هنر پروری تو ز میان جانست
صفحهٔ ۱ از ۳