خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۳۷ - ایضاًله
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر مقبل عالم که تا جهان بودستبجز در آینده مانندۀ تو ننمودست
۲
گشاد تیر تو بست دستها که بربستستزبند رمح تو بس کارها که بگشودست
۳
هزار بار ببازی سنان نیزۀ توهلال را زفلک همچو حلقه بر بودست
۴
اگر چه قدر ترا من بر آسمان دیدمچنین که می شنوم زان بسی بیفزودست
صفحهٔ ۱ از ۲