خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۱۳ - گریه را به مستی ...
تصنیفها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عارف قزوینی گریه را به مستی را در شکایت از زمامداری ناصرالملک که در آن زمان نایبالسلطنه احمدشاه بود (سال ۱۳۲۸ ه.ق)، تصنیف کرده است.
۲
گریه را به مستی بهانه کردمشکوهها ز دست زمانه کردم
۳
آستین چو از چشم برگرفتمجوی خون به دامان روانه کردم
۴
از چه روی، چون ارغنون ننالماز جفایت ای چرخ دون ننالم
صفحهٔ ۱ از ۶