خلوتی با ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۱
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر جهان شکرهای بسیار استکه قزل ارسلان جهاندار است
۲
اوست آن پادشاه کز سر تیغخون فشانَد چنانکه برق از میغ
۳
رایش ار با فلک به کین آیدپشت خورشید در زمین آید
۴
عالم از جود او توانگر شدبوستان در لباس ششتر شد
صفحهٔ ۱ از ۵