خلوتی با عبدالقادر گیلانی
شمارهٔ ۱ - روزگار دل
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در غم عشق تو زان بگذشت کار دل مراکز وفایت کم شود یک لحظه بار دل مرا
۲
فارغم از گشت گلشن کز غم تو هرزمانبشکفد صد گونه گل از خارخار دل مرا
۳
بر دلم باری حوالت کن غم اندوه خودچون توان کردن که کردی غمگسار دل مرا
۴
ماهی ای کو برکنار افتد ز دریا چون بودهمچنان باشد بلا دور از کنار دل مرا
صفحهٔ ۱ از ۲