خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وبال جان اسیران مکن رهایی رامده به اهل وفا یاد بی‌وفایی را
۲
به مرگ هم نبریدم به هرکه پیوستمکسی نخوانده چو من جزو آشنایی را
۳
میسرست وصالت مرا ولی چه وصالکه یاد می‌کنم ایام بی‌نوایی را
۴
زهی ستاره روشن که دیده شب چو چراغتمام کرد به روی تو روشنایی را
صفحهٔ ۱ از ۲